seven sundays: the movie

t1014sevensundays1

nanood kami ni jane ng ‘seven sundays’ kagabi.  pinagbigyan ko ang pagyaya nya sa ‘kin.  may pag-aalangan syang yayain ako dahil drama (nakaka-iyak daw) ang pelikula at alam nyang, generally, tinatawanan ko lang at tinutuya ang mga dramang pilipino.

nadadalas ang panonood ko ng pelikulang pilipino.  minamabuti ko na lang na gawan ng sarili kong review ang mga napapanood, para masulit ang effort.

noong araw, nasusukat ang kadramahan ng isang pelikula sa dami ng panyong kaya nitong basain — isa, dalawa, o tatlong panyo; apat na panyo kung lubhang nakakaiyak.  siguro, sa pagkakataong ito, hihiramin ko ang sukatang ito, subalit hindi sa dami ng panyong kayang basain ng pelikula, kundi sa kung ilang beses naantig ang puso ko, naluha, at humugot ng panyo (di-literal), sa takbo ng pelikula.  eh itong  ‘seven sundays’ — apat na panyo, may apat na eksenang na-antig ang damdamin ko at napaluha.  kailangang pairalin ang babaw ng luha, kung hindi ay… sayang ang binayad sa panonood!

ang seven sundays ay tungkol sa pamilya, sa pagmamahalan at pagbibigayan sa pamilya — ng mag-asawa, ng magulang sa anak, ng mga anak sa magulang, at ng magkakapatid sa isa’t isa.  ang seven sundays ay tungkol sa kahalagahan ng pagsasabi ng totoo — pagiging totoo sa sarili, at pagiging totoo sa pamilya.  ang seven sundays ay tungkol sa tamang panahon ng pagsasabi ng totoo — hindi sa galit o poot, kundi sa pagmamahal — as sa tamang diwa (maturity) sa pagtanggap ng katotohanan.  higit sa lahat, ang seven sundays ay tungkol sa pagso-sorry, pagpapatawad, at pagbabalikang-loob.

datapwat hindi maaaring palagpasin na sa kalagitnaan ng mga basal na kaisipang ito, napakahalaga ng katayuan ng tinuturing nating “ilaw ng tahanan”, at sa mga bagay na ukol sa pagmamahal, pag-aaruga, at pagkalinga, siya ring “haligi ng tahanan” — ang ina o nanay.  at sa maraming pagkakataon (tulad sa seven sundays) ang pagkawala ni nanay ay nauuwi sa kalaunang pagguho ng haligi ng pagmamahalan, pag-aaruga, at pagkalinga na siyang nagbubuklod sa puso’t kalooban ng mga miyembro ng pamilya — nauuwi sa pagkawatak-watak at pagkakaniya-kaniya.

walang bagay na maaaring pumalit sa tunay na pagmamahalan upang pagbuklurin o gawing isa ang kalooban ng mga miyembro ng pamilya.

ang pagkakasakit na malubha (cancer) ng biyudong ama ng apat na magkakapatid na ngayon ay nasa wastong gulang na at may kani-kaniyang trabaho at pamilya na, ay maaring magbigay ng pansamantalang dahilan upang sila’y magkasama-samang muli, tuwing sunday.  subalit hindi ito pangmatagalan.

ang pagkukunwari’t pagpapanggap ng magkakapatid na sila’y magkakasundo at nagbibigayan, upang hindi na bigyan ng karagdagang pasanin ang ama nilang may malubhang sakit, ay gayun din, pansamantala at hindi pangmatagalan.  datapwat, maaari itong maging tulay upang maibalik ang inosenteng pagmamahalan nila nung mga bata pa — at tila ito ang mithiin, na manumbalik ang nakaraan, nang ang lahat ay simple at inosente, at dama ang tunay at dalisay na pagmamahalan sa katotohanan.

7sundays-banner

maraming lumalabas na katotohanan kung tayo’y galit — mga hugot.  ngunit ito’y mapanira ng samahan ng pamilya.  ang katotohanan ay gumagamot at naghihilom lamang ng sugat kung ito’y tinimplahan ng pagmamahal at pag-unawa.  kung hindi ay ito’y wumawasak at nagpapalala ng alitan.

mahirap magsabi ng totoo.  may takot.  ito ang naramdaman ni tatay, halimbawa, nang malaman nyang wala pala syang malubhang sakit — kung sasabihin pa ba nya ito sa mga anak nya, na masayang muling nagkasama-sama bunsod ng sakit nyang ito.  kailangan nito ng tunay na tapang.  subalit dito nalululan ang pagtatagumpay ng samahan ng pamilya — na ang bawat miyembro, magulang at anak, ay totoo sa isa’t isa at nagmamahalan, nagbibigyayan, nagso-sorry at nagpapatawaran.

ang mahalagang aral na maiuuwi mo mula sa seven sundays ay ito: mahalin mo ang pamilya mo — sa lahat ng oras.

mga anak, mahalin nyo ang tatay at nanay nyo, hindi lang habang mga bata pa kayo, ngunit lalo’t higit na huwag kumalimot pag may sariling buhay na kayo at pamilya.  mga tatay at nanay, mahalin, arugain, at kalingain nyo ang mga anak nyo; samantalang mga bata pa sila, at hanggang sa makarating sila sa tamang edad.  mga magkakapatid, magmahalan kayo, mag-sorry at magpatawaran — always be there for each other.  at sa huli, walang makabubuwag sa tibay nyo bilang pamilya.  sinuman ang magtangkang maniil kahit sa isa sa inyo, ang pamilya ay matatag na pader na maaari mong sandalan.

20171015-sevensundays-carousel

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s